22 Ocak 2011 Cumartesi

Red Fish Balık Restoranı - Ataköy Marina

Haftasonu yerimizde duramayız biz ailecek. Kızımız doğduktan sonra da bu durum fazla değişmedi. Ancak elbette kızımla gezerken, eskiden dikkat etmediğim hususlar benim için önemli hale geldi. Eskiden ayıla bayıla gittiğim mekanlar, şu an pek de çekici değiller mesela.
Ben de hem kendim için not düşmek hem de merak edenlerle paylaşmak üzere gittiğim mekanlarla ilgili izlenimlerimi yazmak istedim.

İlk mekan bugün gittiğimiz Red Fish. 
Red Fish soldaki ışıltılı mekan.

Ataköy Marina'da yer alıyor. Nefis bir manzarası var. Servis harika. Açık alanların etrafını kapatıp, bahçe sobası yakmışlar. Sıcak ve romantik bir ortam. İçki var, hatta haftasonları canlı müzik var. Her balıkçıda bulunmayan deniz levreği yedik. Balık çorbası, kalamar ve salata ile birlikte iki kişi 100 TL ödedik. Buraya kadar her şey iyi amma velakin kızımız da yanımızdaydı. Gelelim onunla ilgili tespitlerime:

  • Marinanın içindeki geniş otoparka park ettik. Sıkışık trafikte arabayı valeye bırakmakla filan uğraşmadık.
  • Kapısının önünde çoğu balıkçıda olan bir balık vitrini var ki değişik balık çeşitleriyle kızımı bir süre oyalamayı başardı :)
  • Restoranın kapalı mekanı dar, kızım için fazlaca dolanacak yer olmadığından dışarıda dlaşmak zorunda kaldık.
  • Dışarıdaki manzaraya bayıldı benim kontes. Deniz, tekneler, minik kedi yavruları. Araba ve dolayısıyla egzost kokusu da yok; daha ne olsun.
  • Anladığım kadarıyla fazla mama sandalyeleri yok. Getirdikleri sandalye de son derece rahatsızdı.
  • Kızım balık çorbasını ve deniz levreğini ayıla bayıla yedi. (Gördüğüm kadarıyla çok çeşitli soğuk mezeleri de var. Ama kalamarı müdavimi olduğumuz Adem Baba'ya rakip olamaz. Tabii burada benim damak zevkim söz konusu.)
  • Garson abiler kızımla ilgilendiler; bu da bize yemek yemek için zaman kazandırdı :) Ama kış mevsiminde ve erken bir saatte gittiğimizden, içeride sadece üç masa vardı. Daha kalabalık ortamda da aynı ilgiyi görür müydük bilemiyorum.
  • Çıkışta çiseleyen yağmur altında, deniz kenarında kısa bir yürüyüş yaptık.
Mekan hala solda :)
Sonuç olarak: Mekan güzel, servis iyi, yemekler lezzetli. Ama kızımla bir daha gider miyim? Hayır :)
Peki, kızım olmadan gider miyim? Eğer manzaralı ve nispeten havalı bir retoranda yemek yemem gerekiyorsa, elbette giderim. Ama aksi takdirde; gitmem...

14 Ocak 2011 Cuma

Çocuk olduktan sonra ne kadar süre evde kapalı kalmam gerekecek?


İşte benim tecrübem:

  • Sezaryen olduğumdan ilk 1 hafta kendimi toparlamayı bekledim. İkinci hafta kızımla dışarıdaydım. Bu arada kızımın Eylül doğumlu olduğunu ve geniş kaldırımlı, bol yeşillikli ve de parklı bahçeli bir sitede oturduğumuzu ekleyeyim hemen.
  • Dışarıya çıkmak hem bana hem de kızıma iyi geliyordu ama sezaryenliydim ve bebeğimi uzun süre kucağımda taşımam mümkün değildi (Sezaryende karın kaslarını ya kesiyorlar ya da sağa sola çekiyorlar. Her halükarda kaslar aylarca kullanılamaz hale geliyor.). Puseti itmek de bir o kadar acı vericiydi; ayrıca yokuşlarda pusetin kontrolünü kaybediveriyordum. Bir süre yokuşları geri geri inmeye çalıştığım bile oldu :)
  • Karın kası yokluğundan doğan bu zayıflık durumu zaman içinde kayboldu. Benim ısrarım mı etkili oldu, yoksa zaten zamanı mı gelmişti bilmiyorum ama 3 ay kadar sonra kendimi aşağı yukarı eskisi gibi hissediyordum.
  • Bu arada kızımla her gün sokakta saatlerce gezdiğimizi eklemek istiyorum.
  • Gelgelelim eşim akşam işten geç geliyor. Ben daha bebek bakımına alışamamışım. Bebek henüz dünyaya uyum sağlayamamış. Günde 7-8 defa kaka yapıyor. Çoğunda üstü başı da değişiyor. Akşam 5 ila 9 arası sürekli ağlıyor. Her akşam banyo yaptırıp, belli bir düzende uyutmaya çalışıyorum ki uyku düzeni otursun. Tüm bu nedenlerle ev gezmelerine gidemedim, gitmedim. Şimdi geriye dönüp baktığımda "Doğru yapmışım" diyorum. Kızımın çok düzgün bir günlük rutini ve çok rahat bir uyku düzeni var. 
  • Ev gezmelerine gitmiyordum ama hafta sonları eş, dost, akrabanın gazına geliyordum: "Hep evde oturmak olmaz, bebekle birlikte gezmeye, yeni hayatına alışman lazım". Hadiiii, tak bebeği koluna, bir bavul dolusu eşya da cabası, ayrıca zaten lohusasın beynin olması gereken yerde değil. Düş yollara bakalım... Bolu'ya kadar gittim. Dönüşte trafik tıkandı, kızım ağlar da ağlar. Hava soğuk, bebek terlemiş, sağa çekeyim de hava aldırayım da diyemiyorsun. Tövbe ettim... Şimdi geriye dönüp baktığımda "Ne gerek varmış" diyorum. Çok gereksiz, çok. İkinci doğumumda ilk 6 ay evde kalacağım. Nasıl olsa bebek ek gıdalara geçince, kendi kendine oturmaya başlayınca işler daha kolaylaşacak. Ne gerek varmış da o kadar strese girmişim. Ama tabii şunu da ekleyeyim, bebeği ile birlikte otobüs minibüs demeden fıldır fıldır gezen arkadaşlarım da oldu. Bebekleri konulduğu yerde uyumayı ve sosyalleşmeyi öğrendiler. Ama benim tercihim değil yine de. Zira uyku ve yemek düzenleri oturmadı. Ben bu düzeni daha çok önemsiyorum. Bir sene dayanırım bebeğin uyku saatlerinde evde olma zorunluluğuna, yeter ki gecelerim rahat geçsin :)
  • Kızım 4. aydan itibaren geceleri kesintisiz uyumaya başladı. Biz de eşimle ilk sene toplam 5 defa kızımı uyutup, annemi başına nöbetçi dikip eğlenmeye gittik. Sahile inip kahvemizi içtik, sinemaya gittik, arkadaşlarımızla yemek yedik ve baş başa evlilik yıl dönümümüzü kutladık. Eh, hemen hemen her ay 1 gece çıkmışım evden, kızım 6 aylık olduktan sonra.
  • Kızım 9 aylıkken (Mayıs ayının sonunda) ilk 5 yıldızlı otel tatilimizi yaptık. Çok rahat ve çok güzeldi. Tadı damağımızda kaldı (Hazır erken rezervasyonlar başlamışken, yazacağım geçen sene gittiğimiz otelle ilgili bir yazı).
  • Ertesi ay, kızım 10 aylıkken bir uzun yol tatiline heves ettik. İstanbul'dan Behramkale'ye, oradan da Bozcaada'ya geçip eve geri döndük (Bu tatille ilgili bir yazı da sırada). Bu sefer araba yolculuklarımız da çok rahat geçti. Ben kızımın rutinine, kızım da bizimle gezmeye alışmıştı. Artık aklı başına gelmeye başladığından, yeni yerler görmek onu heyecanlandırıyordu. Her tatilden sonra da ayrı bir gelişim atağı gösterdi. Emeklemek, ayağa kalıp sıralamak gibi...
  • Derken kızım 12 aylık oldu. Birden bir gelişim atağı daha oldu. Çok farklı davranmaya başladı, sanki artık akıllı bir küçük adamdı. İşte o saatten sonra artık her yere kızımla rahatlıkla gidebiliyorum. 
  • Artık bizim yediklerimizden yiyor. Her gittiğimiz yerde parça et ya da balık yapan bir restoran bulunuyor, kızıma gönül rahatlığıyla yedirebiliyorum. Yemeği geç kalınca artık çılgın kıyamet ağlamıyor; ya emiyor ya da meyve veya kuru yemiş ile atıştırıp meraklı incelemelerine geri dönüyor. Günde bir sefer kakasını yapıyor, o da sabah kalkar kalkmaz. Dolayısıyla dışarıda tuvalet sorunu da yaşamıyoruz. Öğlen uykusunu gerekirse arabada alıyor, normal zamanlarda ise eve geri dönüp kızımı uyutup, o uyanınca tekrar dışarı çıkıyoruz.
Sonuç olarak benim tecrübem:
Bebek doğar doğmaz kendinizi sokağa atın.
Ev ve AVM gezmelerine gerek yok, bebeği mikroplardan uzak tutun.
Bebek 6 aylık olunca yavaş yavaş daha rahat gezmeye başlayacaksınız.
6. aydan sonra yaz tatili ve uzun yol araba yolculuğu da mümkün hale geliyor.
1 yaşından sonra artık o sizin gezi arkadaşınız oluyor. İşte eğlenceli zamanlar başlıyorrrrrr!!!!

Son olarak belirtmek isterim ki ben çok gezen, hatta profilimden de anlaşılacağı üzere yiyip içip gezip okuyup yazarak yaşamak isteyen biriyim. Avrupa, Asya ve Uzak Doğu'da pek çok ülkede bulundum. Rusya'da bir sene yaşadım. Kızıma 5 aylık hamileyken, iki ay tek başıma İsviçre'de yaşadım. Yedi aylık hamileyken hemen hemen tüm İSviçre'yi ve hatta İtalya'yı gezdim, eşimle birlikte. Sonrasında eve döndüm ve ancak tam bir sene sonra Antalya'ya gidebildim, tatil için...

"Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak" deyip de üzülmeyin. Evet, doğru hiçbir şey eskisi gibi olmayacak artık; daha da güzel olacak :)

10 Ocak 2011 Pazartesi

Tıkalı burun nasıl açılır?


Öncelikle şunu söylemek isterim: Mümkün mertebe burun akıntısı olan durumlarda sümüğü burundan çekmemeye çalışmak en iyisidir. Zira sümük çekildikçe burun içi kurur ve o bölgeyi ıslak tutmak için vücut daha fazla sümük salgılar. Kısır döngüye girilir böyle bir durumda da... Bu nedenle zorda kalmadıkça nezle durumunda burun içi temizlenmemelidir. 


İşte benim burnu tıkalı kızıma uyguladıklarım:
  1. Sümkürmeyi bilmiyor belki ama burun temizlenmesi işlemini biliyor. Yani: Doğduğundan beri her yıkayışımda ve sabahları yüzünü yıkarken "Burun, burun" diye ritim tutarak burnuna sümkürme hareketi yaptırdım. Hani burnumuzu sümkürürken iki elimizle dibinden ucuna doğru bastırırız ya? İşte o hareketi burun, burun diye ritm tutarak yaptım. Hastalandığında bayağı işimize yaradı. Ayrıca banyodan sonra burnundaki sümüklerin boşalması da daha kolay oluyor bu şekilde.
  2. Çok küçükken tel toka kullandım. Evet, evet; doğru duydunuz. Bildiğimiz tel toka:
        Tel tokaların en alt noktası U şeklinde kıvrık oluyor yukarıdaki resimde de gördüğünüz gibi. İşte o kıvrık bölge ile sümükleri tuttuğum gibi çekiyordum :) Ama kesinlikle beni ciddiye almayın. Sonra bebeğin geniz etini, burun derisini filan zedelerseniz sorumluluk kabul etmiyorum :)

       3. Banyodan sonra ıslanmış ve yumuşamış sümükleri almak içinse; kıvrım kıvrım kıvrılmış kağıt mendili burnuna sokup kıvırıyordum (aynen burnumuz kanadığında yaptığımız gibi) ve böylece kağıda yapışan sümükleri kağıt mendil ile dışarı çekiyordum. Temsili bir resmi aşağıya ekliyorum :o)

       
            4. Kızımın burun delikleri yeterince büyüdüğünde (deliklerin genişlememesi konusunda eşim çok hassas da) nezle olan kızımın burun deliklerini kulak çubukları yardımı ile rahatlatmaya da çalışmıştım bir ara. Kağıt mendil ile sildikçe yara oluyor burun kenarları, kıyamıyorum :) İşte, bir temsili resim daha :o)


            5. Veeeee son olarak: Bebeğiniz hasta, burnu akıyor ve geceleri uyuyamıyor mu? Kesin çözüm:
                 Bildiğim kadarıyla başka bir marka daha var satışta olan ama ucuz diye bunu almıştık biz deneme olması amacıyla. Çok memnun kaldık, bazen normal zamanlarda bile kullanıyorum. Bu aspiratörün el ile pompalananlardan farklı olarak esprisi, ağızdan emme suretiyle pompa yapılması. Böylece emiş gücünü ayarlayabiliyorsunuz. Kuvvetli çekme durumunda bebeğin akciğerine zarar verme ihtimali olduğundan, çekiş gücü çok iyi ayarlanmalı.


       

                   Yedek uçları da var bu aspiratörün ama ben her seferinde uçları ve filtreleri yıkayarak tekrar tekrar kullandım. 3 ay burun temizledik ve kutudan çıkan 3 başlık işimizi görmeye yetti. Kullandıktan sonra atın diyorlar ama ben nedenini anlayamadım, dolayısıyla temizleyip kullanmaya devam ettim.


     
           Benim Kontes kızım ki kendisini elletmez; elle kullanılan pompaları asla burnuna sokturmadı. Bu pompayı bir kez deneyince hoşuna gitti. Gıdıklanıyor sanırım. İlk kullanımımızda da babası ilk önce ellerinden başlayarak pompanın ağzını dayayıp emme hareketi yapıp derisini sıkıştırdı (anladınız değil mi?). Sonra böyle böyle kolundan yukarı çıktı. Gıdısına aynı işlemi yaparken gıdıklandı bayağı :) Sonra yanaklar ve en son burun deliğine soktuğumuzda sanırım "Ne olacak acaba?" merakından kıpırdanmadan durmasını sağlamış olduk :)

          6. Otri Bebe'yi kullanmadan önce sümükleri yumuşatmak ya da akarak çıkabilecekleri akıtmak lazım. Bunun için serum fizyolojik yeterli. Evde de böyle bir solüsyon hazırlanabilirmiş ama hazır da satılıyor.


          Gel gör ki benim Kontes kızım burnuna bu şişeleri sokturmuyor. Sokturmamak için ağlıyor, burnu daha çok akıyor. Ben de çözümü deniz suyu spreylerinde buldum. Deniz suyu spreylerinin çocuklar için düşük basınçta püskürtme yapanları var. İşte bizim kullandığımız sprey:

        7. Aslında burnu ve genzi temizlemenin en emin yolu ılık (sıcak ya da soğuk değil) bir bany yaptırmak ve kafasından aşağı olabildiğince su dökmek. Hem hasta bebeğin eklemleri, kasları rahatlar bu şekilde. Hem de sinüsleri boşalır, tüm sümükler akar gider genzi açılır ve bu şekilde uykuya daha rahat dalar. Uykuya bir kere daldıktan sonra zaten vücut yavaşladığından sümük üretimi hızı da yavaşlayacaktır.


      8. Gece yatmadan önce burnunu temizlediniz ama gece boyunca açık kalmasını nasıl sağlayacaksınız?
              Cold-Mix (Okaliptüs yağı): Bebeğin pijamasına ya da yüzü koyun yatıyorsa yatağına 1-2 damla damlatıyorsunuz. Viks gibi koku yolu ile açıyor burnu. Ama tamamen doğal, içinde bebeğinize zarar verebilecek mentol vs yok. Ben de, eşim de hastayken kullandık. Test ettik, onayladık. Kesinlikle burnu gece boyu açık tutuyor. Kontes kızım hazretleri de keskin kokusuna rağman bu damlaya hiç itiraz etmedi. Hatta artık damlayı tanıyor, pijamasına sürülmesini bekliyor.

           9. Cold mix'ten sonra gerek kalacağını sanmıyorum ama son bir öneri: Israrlı bir geri akıntı varsa, bebeğinizin yatak şiltesinin altına, baş tarafına bir yastık koymak suretiyle bebeğinizin yatış pozisyonunu biraz dikleştirmek de rahat uyumasına yardımcı olabilir. Tam olarak olmasa da kastettiğim şu:


         10. Soğuk buhar: Bebeğin bulunduğu ortamın, özellikle kalorifer kullanımı nedeniyle nemsiz olması ihtimaline karşı soğuk buharla ortam nemlendirilmelidir. Böylece burun içini nemli tutmak için vücut sümük salgılamak zorunda kalmaz, burun içi zaten ortamın nemi ile nemli kalabilir.

Eğer soğuk buhar elde edemiyorsanız kaloriferin üzerine ıslak havlu koyarak da ortamı nemlendirebilirsiniz.


       
Kızım 3 ay süren bir gripten (ki arada bronşiolit teşhisi koyup antibiyotik de verdi doktorumuz ama kullanmadık) yeni kurtuldu. Bu 3 ay içerisinde yukarıda saydığım yöntemlerle gecelerimizi rahat ve deliksiz geçirmeye devam ettik. Bebeklerimizin mikroplarla tanışması ve başa çıkmayı öğrenmesi gerekiyor ama o hastalıklı dönemi olabildiğince rahat geçirmelerini sağlamak istiyoruz anneler olarak. Umarım bizim yöntemler, sizde de işe yarar...

7 Ocak 2011 Cuma

Lohusalıkta neler yaşanır?



DeryAze'nin mimini görüyor ve elimi açıyorum :)


1- Lohusalık denen hadise sizce tam olarak nedir?
    Hormonların alt üst olması, peşinde uykusuzluk ve bir insan yavrusunun hayatının yükünü üstlenmek ayrıca doğumun getirdiği ağrı sızı da eklenince... Tam olarak tarifini yapamıyorum ama bol bol bağırıp çağırmış, ağlamış, kapkaranlık uykulara sızmış biri olarak gri bir bulutun kafamın içinde dolandığını hatırlıyorum sadece.
2- Lohusalık içinde hormon dengesizliğini de barındıran bir şeyse neden 40 gün sürer gibi bir algı var toplumda sizce? Regl olamadığın, emzirme ile birlikte hormonların dağınık kaldığı süre boyunca sürmesi makul değil mi? 
   Tıbbi açıdan da ilk 6 hafta önemli kabul ediliyor. İnsan da yaşadıkça görüyor ki hakikaten 6 hafta sonra bebekte de annede de bir rahatlama göze çarpıyor. Ancak emzirme konusunda haklısın: Ben ilk 1 senemi lohusalık halinde geçirdim diyebilirim. 9. ayımda regl olana kadar kendimi şişko ve işe yaramaz hissediyordum :)) Sonra yavaş yavaş normale döndüm. Kızım şu an 16 aylık, halen emziriyorum. Unutkanlıklar, yorgunluklar vs hala devam ediyor. Ama büyük çocuk emzirmek öyle farklı ve güzel bir duygu ki vazgeçemiyorum.
3- Sizin lohusalığınız (Hormonal dengesizlikler ve depresif olma halini kastediyorum hep lohusa derken) ne kadar sürdü?
    Yukarıdaki cevapta da söylediğim gibi: Hala sürüyor aslında :) 
Ama özetle ilk 6 hafta, regl olduğum dönem ve sonrasındaki toparlanma dönemim 3 ana dönüm noktasıydı lohusalık serüvenimde.
4- Nasıl geçti, hep aynı şiddette miydi? Normale yavaş yavaş mı, birden mi döndünüz? Herp depresif, sinirli olacak şekilde mi etkiledi sizi, manik, aşırı enerjik anlarınız da oldu mu?
    Sinirlilik ve depresiflik halim azala azala kayboldu. Şu anda kızım 16 aylık ve aşırı enerjik durumlar yaşıyorum. Uyku sürem azaldı, iş yapmak için sağa sola saldırıyorum ama ilk 1 yıl sürekli düşük enerji halinde dolanıyordum ortalıkta.
5- O dönem yanınızda, sizi gerçekten anlayan, destek olan eş, dost, arkadaşınız var mıydı? Yalnız mı geçirdiniz? 
    Bu süre yalnız geçmez, geçirmek zorunda kalanlara kolaylıklar diliyorum. Yanımda son derece ilgili bir baba (eşim), uykusuz gecelerimde beni kurtaran annem ve evin gündelik işlerini tamamen yüklenen bir yardımcım vardı. Ayrıca en yakın arkadaşım 3 ay önce doğum yapmıştı ve çevremde toplam 10 tane 1 ila 3 sene evvel doğum yapmış anne arkadaşım vardı. Ve ayrıca şehir içine uzak bir sitede oturduğumdan sitenin parklarında da pekçok anne ve bebek ile tanışmıştım.

6- Eşinizle nasıl geçirdiniz bu süreci?
    Eşim manen çok hazırlıklıydı, anlayışlı yaklaştı. En önemlisi ben ağlayarak ve anırarak halimden şikayet edip "Ben de Türkiye politikası hakkında yorum yapmak istiyorum" diye sızlanırken benimle gülüp dalga geçmeden, beni anlamaya çalışmıştı. O bile yeterdi aslında. 
    Cinsel anlamda ise ilk 6 hafta saçımı sevdi, elimi tuttu; bana kendimi güzel ve özel hissettirmeye devam etti. 6. haftadan sonra ise benim için zor bir dönem olduğunu anlayarak, her hareketinde beni düşünerek davrandı. Sıkıntılarım yavaş yavaş azalarak geçti. Eşim benim hızımı takip etti. 1 seneden sonra zaten her şey eski haline döndü.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Instagram

Instagram

Twitt'le

Translate

İstatistiklerim


View My Stats